آنانى که قلب دارند
آنانى که قلب دارید، بیایید.
بیایید با قلبهایتان،
با مشتهایتان بیایید.
بیایید خواهران من،
بیایید برادرانام،
در این همایش شورانگیز،
اگر نه با تفنگهایتان،
با مشتهایتان بر ستیغ برآیید.
به او بپیوندید، به او که:
با درشکهى زرین آفتاب آمده بود
ملکهى خورشید
در دل آمل _
زنجیر داغ و رنج
_ از تن مصلوب مىگشود.
به او که یقین زنان شوریدهى ایران بود،
و شورش حق حتمى او.
با او بدر آیید،
با او که باور ایران بود،
به ابهت یک زن _
زنى که تسلیم را ننگ مىشمرد
_ و زنوبیا کمترین نمونهى تاریخاش.
خواهران من بیایید، او را نظاره کنید _
کوچک زنى بزرگ را _
که قلباش به وسعت ایران بود و _
خوناش طراوت شبنم و _
شعلهى شورش داشت.
بیایید خواهران من،
بیایید به گرد آتش آبان،
به گرد آتش بهمن.
بیایید با عشقهایتان،
با تبسمهایتان،
با قلبهایتان،
بیایید با تفنگهایتان.