بزن که خاک وطن لاله گون گشته ست
بزن که سینه ایران سرای خون گشته ست
بزن به چنگ ، دل وطن به وجد آور
بزن که خون ز دیده ایران فزون گشته است
به ساز زهی بزن تو زخمه از سر درد
بیار ز عمق فاجعه اینک تو شادی و وجد
به تار بزن یکی زخمه از دلی پرخون
که پر شود دل ایران ز شادی و ز شعف
بزن که خانه ز آتش دمی بیاساید
به جای آتش نار ، بزن تو آتش شور
ز شعر غرقه شود خواب صبح وطن
ز نغمه آشوب ساز شور افکن
به تار بزن زخمه از دلی پر آه
که آه بر آرد ز دل دل ایران
بزن که این شب دلگیر و پرملال
ویران شود ز نغمه شور و نوای تار
RSS - پست ها
پاسخی بگذارید