کجا مى‌رود این راه
زیر آسمان
و آنگاه که ماه،
آبى مى‌تابد بر زمان
و بر جهان.
آنسوى‌تر،
کسى زیر ماه مى‌خیزد
و شب،
انبوه گیسوان سیاهش را
گم مى‌کند.
بگذار گم کند و ماه
بر جهان و زمان مسلط شود.
زیر ماه تابان،
فوج آدمیان آهن‌کوش گذر مى‌کنند
و قنداق‌ها،
در نور نقره‌اى ماه
جلاى جنگ مى‌دهد.
اینگونه مى‌نماید که
مردم در کارِ شورش و کارند
و راه بى‌وقفه مى‌رود
RSS - پست ها
دیدگاهتان را بنویسید